КАКО СЕ РАЗВИВА САМОДОВЕРБАТА КАЈ ДЕЦАТА

Како се развива самодовербата кај децата на вистински начин е прашање за кое размислува секој родител. На децата, кои се свесни за сите свои доблести и недостатоци и кои се прифаќаат себеси, им е полесно да се справат со конфликтите и негативните влијанија. Тие почесто се насмеани и повеќе уживаат во своето детство, имаат реален поглед кон светот и секогаш се стремат кон оптимизам.

Од друга страна, децата на кои им недостасува самодоверба честопати предизвиците со кои растат, се главна причина за фрустрација и анксиозност. Овие деца многу тешко ги решаваат проблемите и се водени од мисли како - Јас не сум добар, не можам да направам ништо како што треба, ... што може да ги направи пасивни, повлечени и депресивни. Соочени со нови предизвици, тие честопати се повлекуваат, убедени дека не се доволно добри за да се справат со проблемот.

 

 Што е самодоверба?

 Самодовербата може да се дефинира како чувство на самопочит, т.е. колку човекот се цени себеси. Ова чувство може да се промени од ден на ден, или од година во година, но во принцип, самодовербата се развива уште од детството и продолжува да се развива во текот на животот.

Самодовербата може да се дефинира и како чувство дека сме способни, но во исто време и сакани.

Дете кое е задоволно од неговите достигнувања, но не се чувствува сакано, може да доживее чувство на ниска самодоверба. Исто така, дете кое се чувствува сакано, но не е сигурно во неговите способности, може да доживее чувство на ниска самодоверба. Детето развива вистинско чувство на самодоверба кога ќе му помогнеме да направи здрава рамнотежа. Моделите што ја дефинираат самодовербата започнуваат да се развиваат многу рано. Свеста дека напорната работа и издржливоста се наградени со успех се развива во најраното детство. Тешко е да се промени имиџот за себеси  доколку личноста се здобила со лошо мислење за себе за време на детството. Затоа, треба да се работи на самодовербата кај децата.

 Децата кои се истрајни и уверени во своите способности, прават по повеќе обиди за да успеат во нешто и на тој начин тие развиваат позитивна слика за себе и за своите способности.

Во исто време, сликата за себе се формира преку врски со други луѓе, па затоа е важно родителите да се вклучат. Родителите можат да го поддржат здравиот развој на самодовербата со покажување охрабрување и уживање во различни области од животот. Треба да избегнете да се концентрирате само на една работа.

На пример, охрабрувањето само за успехот може да направи детето да се чувствува добро само за неговите позитивни резултати од тестот.

 Самопочитта има подеми и падови додека детето расте. Честопати се менува затоа што е условена од искуството на детето и новото знаење. 

Децата со ниска самодоверба можеби не сакаат да пробаат нови работи и честопати можете да ги слушнете како зборуваат негативно за себе - јас сум глупав, никогаш нема да научам како да го сторам тоа. Можеби тие ќе имаат низок праг на толеранција на фрустрациите, лесно ќе се откажат и ќе очекуваат некој друг да ја преземе иницијативата. Тие имаат тенденција да бидат лесно разочарани и претерано самокритични. Децата кои немаат самодоверба, привремените негативни ситуации ги гледаат како безнадежни, а меѓу нив обично преовладува песимизам. Ова може да ги направи подложни на ризични количини на стрес и ментални проблеми, како и тешкотии во исполнувањето на секојдневните предизвици.

Од друга страна, децата кои имаат самодоверба обично уживаат во интеракција со други деца и луѓе. Тие се чувствуваат удобно во активности со друштво. Кога наидуваат на пречка, тие го решаваат проблемот обидувајќи се да најдат решение без да се омаловажуваат себеси и другите луѓе. На пример, пред да каже самоуверено дете - јас сум глупав, тој ќе рече - не го разбирам ова. Тие ги знаат и прифаќаат своите недостатоци и преовладува оптимистичко размислување.

 Како можат родителите да помогнат?

 Овие неколку совети можат да направат огромна разлика:

• Внимавајте што им велите на децата бидејќи тие се најчувствителни на зборовите на нивните родители.
• Не заборавајте да го наградите вашето дете за добро завршената работа, но и за самиот труд.
• Ако вашето дете не се приклучи на фудбалскиот тим, избегнувајте реченици како - Следниот пат, обидете се понапорно...,  подобро кажете му дека не се приклучил на тимот, но дека сте горди на напорот што тој го вложил.
• Сите деца не се подеднакво добри во сите активности. Понекогаш, вашето дете навистина не е на задоволително ниво на знаење, затоа помогни му да го надмине разочарувањето и на тој начин ќе се здобие со здрава слика за нештата.
• Можете да ги раскажете приказните за вашата младост на забавен начин и да се смеете на свои грешки. Ова не само што ќе го забавува, туку и ќе му помогне да се чувствува посебно.
• Бидете модел за позитивна улога. Ако сте премногу строги со себеси, песимистички или нереални, вашето дете може да има ист ваков начин на однесување. Негувајте ја вашата самодоверба бидејќи вашите деца ќе се идентификуваат со вас.
• Не заборавјте дека вие сте модел од кој што децата учат како треба да се однесуваат.